Eşref-i mahlukat Şiiri - Hamdi Oruç

Eşref-i mahlukat

Sizden değilim bayım
Eşref-i mahlukatım ben...
Esfel-i safili değilim
.....

Dünyaya taş gelseydim
Çiğneyen yakmasaydı canımı
Yan bakan varsın baksın
Yanmayacaktı canım
Gönlümü taş sandılar be kardeşim
Kırdılar gönlümü...
Eşref-i mahlukatım ben...

Taş olmak varmış
Kafirin başını yaran bir taş
Küçük bir çakıl taşı
İçi temiz dışı temiz...
Bir derenin içinde göğe mavi bakan...
İnsan olduk da ne oldu
Kirlendikçe kirlendik...
Cahilliği mi yendik nefsi mi yendik...
Eşref-i mahlukatım ben...

....

Sizden değilim bayım
Eşref-i mahluatım ben...
"Af"demedim kula
O tek büyük...
O tek alim...
"Af"de yaradana

Sizden değilim bayım
Sevgisi bana oldu ana
"Öf"demedim yaradana...

Eşref-i mahluatım ben...
Temiz
Ve deniz...
Dualarım...
ve
seccadeye aşık alnım...var

Yine
Tevbesini bozmuş gönlüm
Gönlüm ki rengini kaybetmiş denizim
Maviliğini yitirmiş denizim
"Öf"demedim yaradana
İşte gözyaşlarım mavi mavi bir denizim
Duadayım duada bir mavi denizim...
"Öf"demedim yaradana...