Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
temiz ve asil insanların ülkesi gönlüm
birgün bakınca benliğimin manevi tenine
o an gördüm.
--
özümü gördüm
seni buldum...çok güzeldi....saygılar
tebrikler
namık cem
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta