Gözlerinin bebeğine kertilmiş olsa göz bebeğim. Uyusa sende benliğimin var olmaya çalışan kişiliği. Kaçınılmaz. Ellerim gömse parmaklarımı, saç diplerinin gölgeliklerine.
Bir dua karalansa dilimin tüyü bitmiş yetimliğinde. Ve dudaklarımdan intihar eden her sözcüğün aslında adak olduğunu bilsen. Sana ait olan harfler. Soluğum soluk borumu parçalayıp kavuşsa nefesine. Yatsa çocukluğum olgunluğunun dizinde. Parmak izlerin yer etse,
gözümün dizine bıraktığı ahmak ıslatan yağmurlarında.
Cevap bulamadım sorularıma. Kafam karışık.
İyi geceler demek temenni mi yoksa gece zaten seninle varlığınla iyi mi? Bilmemek cehaletten mi yoksa cehalet senin varlığını bunca zamandır bilmemek mi?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta