ne çok ev var,
ne çok insan,
ne çok sokak...
ne çok şehir var,
ve birinde,
çok uzak yada çok yakın,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Kesretten kinaye bir şiir..Bitimsiz uzaklığa,çokluğa , boşunalığa , beyhudeliğe rampa etmiş gözüküyor..
Yalnızlık çekiyor belli ki şair....Sözü bakın hepimiz yalnızız demeye getirmek suretiyle de teselli buluyor..
Şiirin bittiğinde şairin dudaklarına şu şiirin takılıp kaldığını düşünüyorum ben yine de..
Gamdan öldüm demedim hâl-i dil-i zâr sana
Ey gül-i tâze revâ görmedim âzâr sana
Gamdan ölsem de inleyen gönlümün halini sana söylemedim. Ey taze gül! Bu şekilde seni incitmeyi sana reva görmedim.
Diye seslenen Fuzuli gibi
güzeldi..
tebrikler yüreğinize...
hoş bir seda teşekkür ederim harikaydı...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta