Bir deste kağıt,
Bir kalem,
Mahkum olur sığdıramadığımız yollukların ,
Ruhinen aldığı yükün acısına,
Paylaşacak kimsesi yoktur , paylaşırsa ergen söylenimlerine,
Dillere düşer.
Kardeşi vardır,severken onun kara duygusuz kalbini,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta