Akşam karanlığı çöktü yine
Penceremin altına ilişti gözüm
Rüzgar mı getirmiş bunları ne
Hüzün keder gam ne ararsan var
Hay allah hatıralar da birikmiş
Kalkıp bir güzel süpürmeli
De kim uğraşacak şimdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
