Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ekmek parası biten şairim...
Tembel, şair olmaz; şair, tembel olmaz...
Etmeyesin kendine böyle haksızlık...
ve de şiirlerine de...
Cevhersin a canım cevher, bereketi içinde...
Selam,sevgi ve saygılarımla...
Ahmet Necat U C U R, ŞAİRCİK, Bozüyük
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta