Temasın Kırılgan Hali

Bir selam verdin Nihal’in dilinden,
Dokundun en ince yerine canın.
Zor olanla, kırık dökükle yüzleşmek,
Öfkenin közünde, kaygının buzunda yürümek.

Sessizliği paylaşmak en derin söz oldu,
“Bu halinle de buradayım” demek bir ömür sürdü.
Güzel yanlar geçer, zorlar kalır yürekte,
Gerçek temas, işte bu kırık noktada belirdi.

Risk almaktır, yüreği avuçta gezindirmek,
Gerçeği giymektir sırtına, gömlek diye.
Bağlayıcıdır bu dokunuş, bir daha çözülmez,
Nefesi nefese, can cana, göz göze.

Aşkın özü burada, Nihal’in aynasında,
Masalsı bir yolculuk, tasavvufun bahçesinde.
Hikmetler büyür, erotik zarafetle,
Tutku, şiir olur, sır olur, özge bir âlemde.

Al eline on bir hecenin tane tane ırmağını,
Halkın dilinden süzülmüş bu aşıkane nağmeyi.
Mecazlarla dokun derine, metafizik duygulara,
Yakınlık, ancak kırılgan olanda sahici dura.

Gerçek temas, işte burada başlar,
Zoru kucaklayan yürekler coşar.
Nihal’in aşkıdır bu, şiirle yoğrulmuş,
Kırılgan, gerçek, sonsuz…
Ve hep var olmuş.