Telli Turnam Şiiri - Yorumlar

Zemheri ayazının keskin bıçağı vurduğunda pencereme, göğsümün orta yerinde sönmeyen bir köz kalır.
Kimseye söyleyemediğim, dağlara taşlara fısıldadığım bir yangındır bu.
Kendi içimin kuytu sokaklarında, başım önde tek başıma yürürüm yine.

Gecenin bu saatinde, Diyarbakır karanlığa bürünmüş sokaklarında adımlarım yankılanırken, içimdeki gurbetle baş başayım.
Uzaktan uzağa bir köpek havlaması, rüzgarın tenimden alıp götürdüğü yorgun bir nefes... Hayat bazen insanın omuzuna öyle bir yük bırakır ki, ne geriye dönüp bakabilirsin ne de bir adım ileri atabilirsin.
Sadece beklersin; bir haber, bir nefes, belki de uzaklardan süzülüp gelecek bir turna kanadı.