Telleri karanfil saplarındandı sazları
Çalarlardı aheste aheste
Ölüme yaklaştıkça artmıştı sızıları
Yandılar zifirî karanlıkta biçare
Ölü bir perdeden girdiler sahneye
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta