Aslında beni her gün araman gerekiyor
Çok mutlu oluyorum senden haber alınca
Aramasan aklıma sanki şeytan giriyor
Sevinçten uçuyorum telefonum çalınca
Son günlerde sen beni aramaz oldun niye
Benim için olamaz bundan büyük hediye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel İbrahim Dost her zamanki gibi
tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta