Omzuna dayadığım baş benim.
Akmaya nazır gözyaşlarım kimin.
Mahv-ı perişan bir süredir hayatlar.
Bu hüzün denen şey, sanki bir irin...
Hak etmedi bunu ama kaderdi.
Kader diyince tüm sorular düğümlendi.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta