Rüzgarlar boşuna esti başımda
Ben neyin bilemem bir başındayım
Söyleyin duran şey nedir karşımda
Ben beni boğan bir gözyaşındayım
Okunsun şiirim son duam diye
Budur vereceğin bana hediye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




mehmet hocam yüreğinize sağlık.
şiirlerinizi okuyunca ruhu şad olsun necip fazıl üstadımızı hatırladım.tebrikler...
Merhaba,bu güzel şiir için sizi tebrik ederim.
Saygılar..
Profesör Dr İbrahim Necati Günay
( www.ultrailan.com )
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta