Tel Derde Düştü Şiiri - Ozan Bindebir

(Telmih ve Mübalağa Sanatı)

Bir güzele gönül verdim erenler!
Aşkı ben çekerim; el derde düştü.
Mecnun’a benzetir beni görenler,
Sözüm kâr eylemez; dil derde düştü.

Hayalimden gitmez o hilâl kaşlar,
“Yâr seviyor” diye el beni taşlar.
Ummana karıştı gözümden yaşlar,
Başın taşa çalan sel derde düştü.

Bulunmaz Dünyada yârin emsali,
Âşık olmayanlar bilmez bu hâli.
Bir ateşe yandım Kerem misali,
Göklere savrulan kül derde düştü.

Bir kez yol uğrattım bahçeye, bağa
Sanki hazan düşmüş dala, yaprağa.
Yaprak gazel oldu, düştü toprağa;
Bülbül figanından gül derde düştü.

Âlem hayran iken benim dilime,
Tarife yetmiyor hiçbir kelime.
Bindebir’im sazı alsam elime,
Dokunsam sızlanır; tel derde düştü.