Küçük yaşta öğrenmişti susmayı.
Kırmadan, dökmeden yaşamayı.
Omzunda kimse görmeden taşıdığı kocaman bir dünya vardı.
Ve kimse bilmezdi o dünyanın ne kadar ağır olduğunu.
Kimseye yük olmadı.
Yorgundu, evet…
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta