Küçük yaşta öğrenmişti susmayı.
Kırmadan, dökmeden yaşamayı.
Omzunda kimse görmeden taşıdığı kocaman bir dünya vardı.
Ve kimse bilmezdi o dünyanın ne kadar ağır olduğunu.
Kimseye yük olmadı.
Yorgundu, evet…
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta