Ebedi bir uykunun kollarında tazeliğe ulaşmadan az önce,
Seni gördüm,
Saate baktım, sanırsın ömrümün sekizinde,
Gözlerimin nemli parmaklıklarına tutunmuş çocuğa,
Altın arattım; bakışlarından akan ışıklı bir nehirde, senin izinde.
Pek aydınlıktı.
O vakit saatlerin donduğu belirsizlik kışlarından;
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta