Ebedi bir uykunun kollarında tazeliğe ulaşmadan az önce,
Seni gördüm,
Saate baktım, sanırsın ömrümün sekizinde,
Gözlerimin nemli parmaklıklarına tutunmuş çocuğa,
Altın arattım; bakışlarından akan ışıklı bir nehirde, senin izinde.
Pek aydınlıktı.
O vakit saatlerin donduğu belirsizlik kışlarından;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta