Kızdığım tekrarlar her an başımda,
Doğar güneş,sabahın kuşları uçuşur gökte,
Gün karışır karanlığa,aşk küser mehtaba,
Olması imkansız her dilek tutulmuş,
Her yıldız buruk kalmış, kaçışırken boşluğa.
Günahkar dualar doğrulmuş avuçlarımda,
Sabır mesken tutmuş yatak döşeği,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta