Darboğaz bir çılgınlığın sığıntısından
Ruhum sanki kopup uçtu avuçlarımdan
İçerisi hoyratça boşaltılmış bir ceviz misali
Her köşe bucağa dağıtılmış hayat kırıklarım
Gözlerimin boşlukta öle yazan birbaşınalığında
Ben dimağımın ahlı anılarında düşüp boğulmuşum
Öylesi bir yalnızlığın ağacına fide olmuş ki bedenim
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta