istanbulun sanki küçük bir ilçesi
halkının yerindedir hep neşesi
çiftçilerin her biri kapmış bir kahve köşesi
denizden akşamları gelir dalgaların sesi
meşhurdur Tekirdağın köftesi rakısı
eksik olmaz genç kızların üzerinde takısı
şehir barındırmaz hırsızı arsızı
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta