Kendime yaklaştıkça senden uzaklaştım
Eskiden en iyi duygumken ve en tanıdıkken
Zaman tekinsiz bir kıyıya yanaştırdı beni
Senden uzaklaştıkça kendime yabancılaştım
Yükseklikten korkmak gibiydi içimdekilere dokunmak
Hep geri kaçtım, Araf’ta kaldım kaçtıkça
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta