Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Değil mi ki hayat, iki nefesten ibaret,
Doğarken aldığın ve ölürken verdiğin',
Tek ''can'' var sende, o da emanet,
Bir anda bitecek, koca ömür dediğin..!

Fayda verir mi, malın mülkün şöhretin,

Bu dünyanın, mutluluğunda bile,
Acıları yaşattılar, viran oldu gönlüm,
Yıllardır hiç gülmeyen, hayatı çile,
Dertlerin avuttuğu, bir kula döndüm..!

Çıkmaz yollara düştüm, her bir adımda,

Ben seni zamana bıraktım, unuturum diye,
Suskun geçen yılların çığlığı, hiç azalmadı,
Yüreğimde kalan ne varsa, dönüp baktı geriye,
Yokluğun bir gün olsun, bende beni bırakmadı..!

Sen benim; bilmeden taşıdığım yaramdın,

Sana verdiğim değerler, seni değiştirmiş,
Şımartmış güzelim, kendini beğendirmiş,
Düştüğüm bu durum, bayağı eğlendirmiş,
Cehenneme kadar yolun var, yürü..!

Ömrümü tükettin değersiz, azar azar,

Çıplak hakikatlere, yalan elbisesi giydirmesin,
İslam ateşini, yalancı baharlarla sindiremezsin,
Müslümana kinini, Demokrsiyle gizleyemesin,
Allah'ın adaletinde, zaman aşımı olmaz..!
Firavunun torunları, ettiğiniz yanına kalmaz..!

Akıl kafada yük, kıyametler kopuyor,
Öyle bir zaman ki, olmazlar doğuyor,
Fikir Cinayeti, maktul failini vuruyor,
Zamanı kokutanlar, özgürlük sarhoşu..!

Çürütücü taklitçilik ve öldürücü küfür,

Mecnun Leyla'ya, dil mi dökmedi,
Çöllere düşüp, dert mi çekmedi,
Bir Leylası vardı, ondan vaz geçmedi,
Hadi tutsana, zamanın yakasından..!

Masallar; yalan mı? olsun, yine de güzel,

Şirin'e esirdi ya!. Ferhat'ın gönlü,
Dağlar bile delindi, kevgire döndü,
Lal dile geldi, âmâ bile onla gördü,
Aşk’ı “bir dem yaşanan” fasıl zanetme..!

Gül dalında dikeni, tutmaktır sevgi,

Kırık bir dalın ucunda yaşarken,
Yeşermeye imkan bulup açarken,
İnsanlardan köşe bucak kaçarken,
Buldun beni kuytuda, zehirli sarmaşık..!

Ben kendimi taşıyamazken boşlukta,

Evlenirsin, hanım, bir elma soymaz olur,
Bir çift çorabı bile, yerine koymaz olur,
Dilinde tüy biter, kulağı duymaz olur,
Zemheriye müebbet, mahkûm ömre ağlarım..!

Her gün haklı çıkar, haksız günü olmaz,