Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Bireyselleşelim derken -her şeyde olduğu gibi- bunun da cılkını çıkardık.
Gelişmiş teknolojinin içinde yalnızlığımızı kalabalık sandık, kaybolduk...
Ne aradık kendimizi/birbirimizi, ne bulduk...
Ayaklarımızı yerden çeken içi boşaltılmış şeylerle (özenti olduğunu bilmeksizin/ya da bilmek istemeksizin) mutluluk adına avunduk; bilmedik ki biz asıl böyle böyle kopararak zinciri içeriden aç bilaç kavrulduk...
1980 sonrası(bugün) pıtrak gibi çoğalarak yalancı baharıyla çiçeklenen dallarımızın(!) koparılışına, zevklere, tercihlere, meşguliyetlere, zamanı değerlendirme yöntemlerine, mutlu olma/mutlu etme ve insanı anlama algısına,kısacası;
Neslin hangi ters rüzgarın yönüne yelken açtığına dair etkili vurgusu, kısacık fakat geniş anlamıyla yergili dizecikler...
Sevgili Tamay Hocamıza saygı ve dostlukla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta