Yaşamak ; oturup kıyısında hayatın
el sallamaksa gelen geçene
boyuna yaşıyor herkes
bir o kadar da derdest
hayat kimilerine;
kibritçi kızın kesesindeki
barut kadar ıslak olsa da
Yaşanmalı inadına!
Elbet Güneş parlayıp toprağı ısıtacak
Ekmeğin tadı yine lezzetini bulacak
Tarihin tekerrür etmediği tek zerre yok
Madem öyle yitip gitmeli her gün
kendi gölgesinde.
Günü gelmeyince açmayan çiçek
vadesi dolmadan giden yolcu
Bekleyiş dolu o umudun yolu.
Kayıt Tarihi : 10.07.2026 16:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
....




TÜM YORUMLAR (1)