Dünya sahnesinin bizlere verdiği
Rolleri oynuyoruz hepimiz;
Mesela küçükken babamla yürürken ben arkada kalırdım Babam bana belli etmeden yavaşlar
Benimle birlikte yürürdü. Şimdi roller o kadar değişti ki Babam yaşlandı, onunla yürürken geride kalmasın diye ben yavaşlıyorum evet
insan yaşlanınca küçülüyor, huysuz oluyor mesela bir çocuk kadar nazlı oluyor, bir çocuk kadar ilgi istiyor
ve bir çocuk gibi küsüyor...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta