Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tekdüzeliği yakalamakla başlar belki de ondan kurtuluş. Tıpkı sizin yaptığınız gibi tebrikler bilge hanım.
Malesef tekdüze yaşamlara esir düştük..ama bu yaşamı değiştirmek yinede bizlere düşüyor...Kutlarım...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta