Zamanın çığları altında kalmış da çıkmaz sesi.
Gömer içine hüzünleri tekaütler kahvesi.
Cümle sakinleri burkularak maziyi yad eder.
Bakıp bakıp da ufuklara sessizce feryad eder.
Dar ederler sabahı bil cümle aşina çehreler.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta