Şu yalan dünyanın malını, bir servet sandım;
Bunca demdir tamah edip; boşa aldandım...
Hayaller peşinde koşup; nefsime kandım;
Heyhat!.. Nafile geçti ömür; beyhude yaşlandım!
Bu fani dünyaya inanıp, boş yere bağlandım;
Hangi güle meyletsem; dikeniyle yaralandım...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta