Tek yol Şiiri - Öner Çağlar

TEK YOL
Tek yol bir ağacın kovuğuna saklanmak.
Hayır! Birazdan keserler onu kesin.
Boz bir mağaraya sığınmak!
Hayır! Patlatırlar.
Dağlara çıkmak!
Olmaz! Adımız çıkar, sonra da canımız.
Canımızın yanlışlıkla çıkması hoş olmaz.
Bu can var ya bu can!
Herkeste şerefiyle durmaz.
Aradığımız yol bunlardan öte, en uzağa!
Zıplamak gerek.
Bir tavşan ailesine sığınmak mı?
Belki olur! Hayır olmaz!
Hepimizi vururlar.
Kemiklerimizi karıştırıp ocağa vururlar.
Yerler dumanlı, buharlı.
Kuş olsak ateş ederler.
Ateş olsak şeytan derler!
Özgür olmak istediğimizi bilirler.
Biz buralarda yaşayamayız bu asil ruhla.
Biz; küçük bir taşın dibinde biriken su,
içinde büyüyen çiçeğin dibinde mutlu...
Çiçeği ısırmak üzereyken vazgeçen koyunun
Çimlere yönelmesini anlıyoruz!
Bu merhameti arıyoruz.
Bu saygıyı, sevgiyi...
Bu paylaşımı, tok gözlülügü arıyoruz.
O yüzden bu yüzlerden kaçıyoruz.
Biz çokuz ve zayıfız.
Biz düşününce güçlü olacağız!
Tek yol bu!
Şiir:ÖNER ÇAĞLAR
13.01.2023 Saat: 09:20