Üç odalı bir evde dört yıldır tek başıma,
Hücre mahkumu gibi sessizce yaşıyorum.
Hayatı bir yük gibi sırtımda taşıyorum.
Ve biliyorum bir gün ne gelecek başıma.
Kimsesiz öleceğim, yitirdim umudumu.
Mutlu olmaya dair, yuva kurmaya dair.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta