Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ferhat olup dağda gezdim.
Mecnun olup çölde estim.
Tek umudum dostlarımdı,
Onlardan da ümidi kestim…
Dostlarınızdan ümidinizi kesmeyiniz sn Bicik
sevgiler yüreğinize
yüreginize saglik hüzünlü olmus kutlarim. ayten.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta