Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Ortaya ödül olarak ömrünü, sana ait olmayan nefesini koymak,bir oyun için,değer mi?
Bir zamanlar nam salmıştım delice gidişatla hem erkek tavlasında hem de okeyde kazanarak...Kendi sesimden kendi başım bulanacak kadar çok konuşup karıştırırdım ortalığı.Çocukça/güya manevralarıma gülerlerdi ilkin karşımda...Ama son gülen kim olurdu ?BEN:)))))))
Nicedir oyunla aram yoktu..Yeni yakın zamanda son oyunumu oynadım....Lakin yaşlandık mı nedir,bu sefer sesim-nefesim yetmedi kazanmaya...Düştüm-kaybettim ve mağlubiyetin rengiyle karalar biçti fırtınanın ortasında,gözlerim.....
Varsın olsun,bu da benim göğsüme nazar boncuğum oldu,gizlediğim:))))
İnşallah sen,galibiyetin nişanını takarsın boynuna...
Tebrikler sevgili şair............
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta