---- Tek Tabanca ---
Hiçbir anlam veremiyorum bu dünyanın gidişine
Söylenecek sözüm kalmadı artık insanların nefsine
Yıllar yılı sevdik de ne oldu körü körüne
Gene kaldık tek tabanca , sırtımız doldu yara bere
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta