---- Tek Tabanca ---
Hiçbir anlam veremiyorum bu dünyanın gidişine
Söylenecek sözüm kalmadı artık insanların nefsine
Yıllar yılı sevdik de ne oldu körü körüne
Gene kaldık tek tabanca , sırtımız doldu yara bere
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta