Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Uyuklayan bir kocanın yaşattığı yalnızlıkların çoğalmasının
çığlığını duydu kulaklarım.Farklıydı...Sıyrılarak gelmiş aynılıkların arasında...
Çok güzel ifadeler ve tanımlama tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta