Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şu karşı ki mahalle şu dağ şu ova deniz
Şimşekten kılıçları üstümüzdeki dehliz
Nasıl durur baş üstü şu devasa imgeler
Sıra sıra dizilmiş akıl almaz simgeler
Döner durur sürekli tek yörünge tek zaman
Ne acayip vasıta tek tekerli kocaman
Yolcuları bihaber nereye seferleri
Ayaksız ve kolsuzdur zamanın neferleri
------Lenet üstat çok mükemmel bir şiir olmuş sürükleyici insan aklını taşıyacak kadar etkili kutlarım .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta