Bir Çınar fidanı dikti sabah ile,
Bir evlat düştü hasbahçeye akşam ile.
Çınara su,bebeğe süt verdi aşk ile,
Sevinç geldi,güzellik geldi bu hal ile.
Kışta fidanlar üşümesin diye sardı,
Onun dünyaya ilk kez gülüşünde vardı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
