Hüzünlü gözlerin yolunda,
Keyifle çırpılan kanatlar dolaşırdı.
Bir pencere açısında,
İki apartman arasında,
Tül perdenin arkasında,
Dağa kadar uzanan üst üste binmiş hayatlar yaşanırdı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta