Çocukken annem beni evde yalnız bıraktığında, kibritle neredeyse evi yakıyormuşum...
Şimdi sen gitmekten bahsediyorsun, ve elimde tek bir kibrit var...
Dünyanın bütün bu kalabalığında yalnız bırakma beni
Senin yokluğunla tüm evreni yakmaktan korkuyorum..!
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta