Çocukken annem beni evde yalnız bıraktığında, kibritle neredeyse evi yakıyormuşum...
Şimdi sen gitmekten bahsediyorsun, ve elimde tek bir kibrit var...
Dünyanın bütün bu kalabalığında yalnız bırakma beni
Senin yokluğunla tüm evreni yakmaktan korkuyorum..!
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta