Çocukken annem beni evde yalnız bıraktığında, kibritle neredeyse evi yakıyormuşum...
Şimdi sen gitmekten bahsediyorsun, ve elimde tek bir kibrit var...
Dünyanın bütün bu kalabalığında yalnız bırakma beni
Senin yokluğunla tüm evreni yakmaktan korkuyorum..!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta