Tek Katlı Evin Güneşi
Yürüyordum,
Uzun bir sokaktı,
Ayaz vardı,
Sokak dardı.
Sağı solu apatmanlardı.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




kutlarım değerli üstadım
Acılar kaplıyor,kimseler bilmeden yüreğimi ...
ben biliyorum abi..şiir de çok güzeldi.
tek katlı evler çoğunluktayken, güneş bizimle daha çok arkadaşlık ediyordu di mi abi..
Benim de tanıdığım, özlediğim topraklar beton oldu......onların yüzünden güneşe hasret kaldım.........Kutluyorum duyarlı ve güzel şiirinizi tüm içtenliğimle ve tam puanımla...........Saniye Sarsılmaz
Her tek katlı evle birlikte parçalayıp alıyorlar yaşamın bir yerini ve almaya devam edecekler...Ta ki onları kovana kadar bu evrenden...Saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta