Nasil da dokunakliydi sesin ve cümlelerin.
Kulaklarim çınlıyor adınla babam .
Ellerim ise kalbinin o güzelliğini çiziyor sanki,
babam dilim dönmüyor seni anlatmaya.
Çünkü sen benim için bir merhamet sembolüydun babam, gözlerin görüyor mu simdi çocukların için savaşırken kendini yendiğini? Görmez işte babam.
İşitiyorum babam sen olmasan bu dünyayı,
anmazdim işte babam, çünkü sen beni yaşatan güç idin babam gözlerim yaşarıyor babam. Yüzünde ki yumuşaklığı görünce anlıyorum seni sevmeyi çünkü babam sensin tek kapım benim babam.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta