Kadın bir adamı kendi canından çok sevdi.
Daha önce hiç kimseyi böyle sevmemişti.
Adam ondan canını istemiyordu.
Önce sevdiğini söyledi kadına ve kadının ruhuna değdi.
Sonra kalbine aşk, zihnine gelecek koydu.
Kadının kalbi, beyni, ruhu adamın zerreleri ile doldu.
Ve bir gün adam çekip gitti arkasına bakmadan.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;



