En çok korktuğu başına gelince mutlu olan,
başına gelen mucizelere omuz silken,
hayattaki her iyiliği sorgulayan,
tek insanım belki de.
Yıllardır bu anları yaşamayı bekleyen,
ama bir türlü şükretmeyi öğrenemeyen,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta