Bir bisiklet tekeri gibiydim, hayat üstüme sürdükçe sürüyordu dünyanın kirini pasını
Ayaklar baş olmuştu,susmak ürkütüyordu
Kusuyordu o gece nevrim, bulanıyordu gözlerim
Anlamsız iki nakarattan ibaretti işte hayat
Düzenlerin çıkmazına yalın ayak yürüyordu,tüttükçe tütüyordu , ağlıyordu parmaklarım ağzımda.
Tek hecesiz geceye elvedanla içim içime sığmıyordu dert yazan kalemi kırdım o gece masamda.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta