TEK HAMLE YETER
Ömür sahnemde, perdeler kapandı,
Ne alkış yankısı kaldı, ne dünden sedam.
Ruhuma miras kalan, bu sarsıcı enkazım,
Omuzlarımda dilsiz, hüsran ağırlığıdır.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta