Eti giymeseydi kemik bu kadar çok ister miydin hücrenin
proteinini?
İçine çektiğin nefesle yer değiştirir miydi
Aklınla yer değiştirdiği gibi?
Kan ne kadar daha basardı damarlara?
Normalin dışına çıkınca nabız, kemik etten ayrılır mıydı?
Otla doyan insan, et diye soyunur muydu derisinden?
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta