Tek Elma Ağacı Şiiri - Köşektaş Türküleri

Eskibağlar içinde tek bir ağaç vardı
Koca köyün gözü hep onda kalırdı
Onu kim diktiyse meçhul bir sırdı
Tek bir elma ağacı vardı Köşektaş’ta
Gözümüz gibi bakardık biz her yaşta

Bekçiler tozlu yolu her gün süpürürdü
Gizli bir iz görse hemen ürperirdi
Kuş uçsa elmaya haberi verilirdi
Tek bir elma ağacı vardı Köşektaş’ta
Gözümüz gibi bakardık her telaşta

Ortaçeşme’ye bir gün Dellerli ebe geldi
Muzaffer bu müjdeyi bize tez verdi
Sarı elma kokusu tüm canı deldi
Tek bir elma ağacı vardı Köşektaş’ta
Elmaya hasret büyürdük o yaşta

Buğdayımız yoktu, başladık başak toplamaya
Koştuk Kanlıkuyu’da toprağı yoklamaya
Vaktimiz yetmedi harmanı paklamaya
Samanlı buğdayla koştuk ebe peşine
Dellerli ebe bakmadı hiç buğday işine

Zeynep Hala’dan o koca tası aldık
Ebeyi Göllüpınar’da nefes nefese bulduk
O sarı elmalarla biz huzura dolduk
Ayağımızı sarkıttık haftın serin suyuna
Daldık o gün elmanın eşsiz tadına

Göğkıy’da bir gün bir karar verildi
Halil Dündar öncü olup öne atıldı
Kırşehir’den fidanlar traktörle getirildi
Çobanlar kızsa da elmalar dikildi
Muhtar Halil’in boynu öylece büküldü

Tek bir ağaçtan koca Elmalık oldu
Şimdi her yanda meyveler yerini buldu
Dündar’ın emeğiyle her hane doldu
Meyvemiz boldur bizim şanlı Köşektaş'ta