Gözyaslarimmis benim tek dostum
hic beni yalniz koymadi baksana
hep eslik etti yasamim boyunca bana
bu gectigim karanlik yollarimda
kimi zaman mutlu sanip agladilar
cogu zaman kahir edip signadilar
bana mutlulugu yakistiramadilar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta